REALIZM SOCJALISTYCZNY
zmywarkiW 1932 r. władze rozwiązały wszystkie stowarzyszenia pisarzy na rzecz jednej organizacji - Związku Pisarzy ZSRR, której pierwszy zjazd odbył się w 1934 r. Posunięcie to zw iastowało początek oficjalnej polityki kulturalnej, nazywanej realizmem socjalistycznym. Od tej pory stał się on obowiązującym stylem wypowiedzi dla radzieckich pisarzy i innych twórców. Zgodnie ze statutem Z w iązku Pisarzy realizm socjalistyczny był „podstawowym sposobem wypowiedzi twórczej literatury radzieckiej i krytyki literackiej\". Żądano od artysty „wiernego, osadzonego w realiach historycznych obrazu rzeczywistości w toku przemian rewolucyjnych\". Najistotniejsze było to. by wszelkie formy twórczości ukazywały życie w Związku Radzieckim. Realizm krytyczny, termin odnoszący się do utworów z ubiegłych śmieci, nie miał już racji bym. Według Maksyma Gorkiego, który odczytał referat na I Zjeździe Pisarzy Radzieckich, „ta forma realizmu nigdy nie służyła i nie może teraz służyć ksztahowaniu socjalistycznej postawy. Nigdy niczego nie umacniała, a w najgorszych przypadkach zwracała się ku afirmacji tych spraw, które wcześniej krytykowała\". Gorki był jednym z pionierów realizmu socjalistycznego oraz jednym z akceptowanych przez władzę wyrazicieli tego stylu. Do pozostałych należeli między innymi Władimir Majakowski, Michaił Szołochow i Aleksandr Fadiejew. programy dla aptek
