DECYZJA O KOLEKTYWIZACJI ROLNICTWA
kurs księgowościJeszcze przed XV Zjazdem partii w 1927 r.. przywódcy partyjni rozważali przyjęcie 5-letniego planu rozwoju przemysłu. Decyzja ta wymagała z kolei gwarantowanych dostaw /boża ze wsi do miast, aby zapewnić wyżywienie masowo napływającej z okręgów rolniczych sile roboczej. Jak utrzymywali ludzie pokroju Bueharina, teoretycznie dzięki polityce NEP-u uzyskano by środki na rozwój przemysłu, gdyby partia uwierzyła, że chłopi mogą dostarczyć wymaganą ilość zboża. Ale produkcja rolna zaczęła się kurczyć i nie zaspokajała potrzeb kraju. Przed rewolucją praw ie połowę zboża produkowały gospodarstwa wielkoobszarowe lub kułackie, ale pod koniec lat dwudziestych struktura kraju zaczęła się zmieniać. Ludność w iejska nadal stano-w iła ogromną większość populacji - około 108 min ludzi żyło na obszarach rolniczych, podczas gdy miejska siła robocza stanowiła mniej niż 8% całej populacji. Jednak w okresie NEP-u na wsi gwałtownie wzrosła liczba tzw. średniaków, którzy tworzyli teraz około 80% jej mieszkańców. Jednocześnie w kraju żyło prawie 21 min biednych chłopów (biedniacy) i 5,9 min kułaków (4% całej populacji wsi). Opracowany na początku wieku program Stołypina zdawał się przynosić owoce. Rewolucja, po której nastąpił NEP. wytworzyła drobne burżuazyjne wioski. prace magisterskie
